# Ding 9

Enkele gedachten over Web 2.0 tot nu toe.

Het valt me op, en dat is bijzonder, dat enkele van de #Dingen die we tot nu toe geleerd hebben al eigenlijk heel snel tot het dagelijks gebruik horen. Ik kan me al bijna niet meer voorstellen om bij het opstarten van internet niet meteen mijn Netvibes-pagina te scannen op interessante nieuwtjes die via de RSS tot me gekomen zijn. Dat staat op 1. 

Op 2: even snel een bericht + illustratie op mijn blog zetten over iets dat me opvalt/irriteert/verwondert. Liefst ook met een werkgerelateerd onderwerp en als het kan op muziekgebied. Ook de verbintenissen met andere soortgelijke blogs doen mij veel plezier.

Op 3: niet voor mijn plezier, maar het moet wel: ik ben relatief veel tijd kwijt met het uitzoeken van hoe ik een bepaalde toepassing op mijn weblog kan krijgen. En natuurlijk eerst zelf proberen voordat ik hulp inroep, maar dan zijn we wel uren verder.

Het zal vast door anderen ook gesignaleerd zijn (het feit dat ik dit nu typ, zegt eigenlijk al genoeg): het is ondoenlijk om alle andere blogs in de gaten te houden en er op te reageren. Ik denk dat ik ca. 10% van onze webloggers volg en daar ook af en toe een reactie plaats (en dat is natuurlijk eigenlijk niet veel).

In mijn werk zie ik web 2.0 als een waardevolle toevoeging: je maakt kennis met nieuwe virtuele werelden en toepassingen, geeft rechtstreeks en direct commentaar op andermans berichten en het is leuk om reacties te krijgen.

Ik ben benieuwd wat Ding 10 t/m 23 nog gaan brengen. In tegenstelling tot sommige collega’s ben ik wel van plan ze op volgorde af te werken. Hier valt trouwens nog een ander aspect te ontdekken (nog een deadline!): voor het einde van de 23 dingen-cursus er proberen achter te komen wie precies achter alle aliassen schuilen! 

 

Foto-albums in Flickr vind ik meer tot het privévlak behoren; ik ben zeker van plan mijn digitale foto’s te uploaden naar deze site, want zijn ze daar niet veiliger dan op mijn eigen harde schijf of erger nog op cdrommetjes? Maar voor een “werkweblog”, zoals ik Chordfinder1 toch wel beschouw, gebruik ik foto’s/illustraties (van anderen) toch meer als het versterken van een stukje tekst met een sprekend beeld.